Wat ging goed?
Er hebben weer heel veel reizigers mee gedaan. De opdracht werd goed ontvangen! We waren zelf meer en meer thuis in het uitnodigende praatje waarmee we de reizigers vroegen mee te werken. Per treinrit nam een van ons het woord, de ander hield een koffer vast met daarin de tekenkaartjes, tekengerei en visitekaartjes. Per treinrit stelden we ons uitnodigend praatje bij. Hoewel we bij de eerste rit de mensen vroegen mee te doen aan een 'onderzoek over kunst in de openbare ruimte', werd dat al snel bijgesteld door te vragen of men mee wilde doen aan een 'afstudeerproject'.
Waar liepen we tegenaan?
We lieten de reizigers te gemakkelijk weten dat ze ook wel iets op mochten schrijven. Vervolgens kregen we geen tekeningen meer, maar tal van verhaaltjes. We stelden onze vraagstelling bij door de reizigers in ieder geval deze optie niet meer aan te dragen. Verder merkten we dat de reizigers die alleen kleurpotloden gebruikten heel lichte tekeningen maakten. Bovendien valt de eenheid tussen de verschillende tekeningen weg doordat de een het met pen tekent en de ander met potlood. De tekeningen werden met name in lijn gezet, er werd niet veel ingekleurd.
Wat gaan we de volgende keer anders aanpakken?
We zullen de reizigers vragen uitsluitend te tekenen. Wanneer de reizigers geen woorden meer mogen gebruiken in hun tekeningen, dan wordt het minder makkelijk de tekeningen uit te leggen. De tekening krijgt meer 'autonome' zeggingskracht en bovendien wordt de deelnemer nog meer uitgedaagd de bestemming niet in woord maar in beeld weer te geven.
Opgemerkt citaat:
'Is het kunst in de openbare ruimte, wanneer ik als treinreiziger een tekening maak?'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten